Zoeken
  • Mind the Mill

Uit de Comfort Zone II - Mind the Mill

Op zaterdag 6 juli komt onze tweede single ‘Comfort Zone’ uit . Het is die dag precies 3 jaar geleden wij (Pieter en Jerney) elkaar voor het eerst ontmoetten en een begin maakten met dit nummer.

In de aanloop naar de release, willen we jullie een beetje meenemen in hoe dit nummer tot stand is gekomen en hoe het zich de afgelopen 3 jaar heeft ontwikkeld tot wat het uiteindelijk is geworden. Dit met een blog en demoversies.


DEEL II - VEILIGE HAVEN OF NIEUW AVONTUUR


Na de laatste werkzaamheden aan “Zeitgeist” van First E. op vrijdag 27 mei 2016, stond er op de 28e een alles vernietigend optreden voor de boeg met The Surphonics in café Brakeboer gelegen aan de haven van Medemblik. Niet wetende dat het ook de laatste keer zou zijn dat ik met The Surphonics de roemruchte beat-kelder van Brakeboer onder handen zou nemen. Vertrouwd waren de 4 uur-durende non-stop optredens inmiddels geworden. Kapot gaan net als topsport dat was wat The Surphonics deden in die periode. Ik heb er heel wat bekkens en stokken laten sneuvelen en ontelbaar verbaasde gezichten gezien. Meer dan 100 keer een nieuw avontuur beleefd en dat allemaal voor een paar centen en een bal gehakt.


Pas om 6.00 uur in bed natuurlijk. Wat zou de zondag brengen? Laat uit bed stappen? Geen optie voor mij. Dan maar op zoek naar rust in de natuur. Ik besluit een stuk te gaan fietsen door de polder. Het hoofd leeg maken en vooral niet aan muziek denken. Ik draai vanuit Het Twiske richting Kogerveld. Via de Alexanderbrug rijd ik de Hoogstraat op. Ik dacht laat ik eens door het Koogerpark fietsen. Waarom? Als ik een memorabele muzikale avond heb gehad zoals de zaterdagavond in Medemblik dan heb ik de enorme neiging om de zaak zwaar overdreven te gaan romantiseren en dan plekken te gaan bezoeken waar ik andere goede herinneringen aan heb. Alsof ik in het moment van euforie wil blijven.

In het Koogerpark schijnt er iets te zijn. Ik hoor muziek. Het is rustig maar mooi. Ik hoor een Fleetwood Mac nummer gezongen door een stem waarvan ik meteen denk……die zou ik wel graag voor mijn nieuwe song “Comfort Zone” willen gebruiken. Een zuivere rustige stem. Ideaal als tegenhanger van mijn vreemde knutselwerk. Plots zie ik een hond. Ik dacht: ‘ik ken die die hond.’ Meestal wordt die hond gevolgd door mijn vader. En jawel hoor daar is mijn vader. ‘Heb je nog gespeeld gisteren’. ‘Ja…..’ zeg ik. ‘Mooie stem op het podium’. ‘Weet je wie dat is?’ Nou….? “Je nichtje Jerney”. Huh……? Omdat muziek nu niet bepaald in mijn familie met de paplepel is ingegoten verbaasde het mij dat er nog een muzikale Molenaar zou bestaan.


Opeens staat daar ook Jerney’s moeder die ik wel ken, maar waarvan ik eigenlijk niet wist dat zij dus een zingende dochter heeft. Voorzichtig vroeg ik aan haar van wat voor muziek Jerney houdt en of ze het misschien leuk zou vinden om met mij een song te maken. “Dan moet je haar mailen” was het antwoord. Wachten om Jerney zelf te spreken was geen optie, het zou op dat moment het idee wat bij mij aan het ontstaan was misschien ontregelen. Op de fiets naar huis kreeg ik meteen weer inspiratie. Zoals dat eigenlijk altijd op de fiets gebeurd en juist niet met een instrument in de hand.


Thuis verstuurde ik een mail en een filmpje van het nummer “Sujet” dat ik met First E. had gemaakt. Al snel kreeg ik antwoord terug. Jerney stond wel open voor een nieuw avontuur maar ze was niet zo thuis in dat schimmige wereldje van “Sujet”. Zo…….afspraak gemaakt ik had eindelijk mijn Dusty Springfield gevonden.


Pieter




19 keer bekeken
  • White Spotify Icon
  • White Facebook Icon
  • White YouTube Icon